نوت نویس

جایی برای خالی کردن آن چه در ذهنم می گذرد ...

نوت نویس

جایی برای خالی کردن آن چه در ذهنم می گذرد ...

۵۵ مطلب در فروردين ۱۳۹۷ ثبت شده است

آدمی در زندگی انتخاب های فراوانی میکند!گاه انتخاب هایی که کل زندگیش را تحت تاثیر خود قرار میدهد . یادم هست یک روز وقتی میخواستم انتخاب رشته کنم برای دانشگاه در کارشناسی، یکی از عزیزترین هایم گفت یادت باشد که این انتخاب همه ابعاد زندگیت را ممکن است تحت تاثیر قرار بدهد و فردا روزی اگر یک خانم چهل ساله شدی همه تو را در این رشته  وپیشه خواهند شناخت و حتی فرزندت تو را به این انتخاب می شناسد. همین است که همیشه بر سر انتخاب هایم وسواس به خرج داده ام، سخت گرفته ام و تمامی ابعادش را در نظر گرفته ام و این میان حتی کسانی که با تصمیم من ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند را هم در نظر گرفته ام... گاهی از دید دیگران خوب نیست ، گاهی زیادی است این سختگیری و گاهی بیهوده...اما راستش به گمانم چشیدن طعم اشتباهی در زندگی آن هم برای تمام عمر چندان جذابیتی برایم نداشته باشد که کل عمرم را به خاطر انتخاب هایم قمار کنم...گاهی هم انتخاب باید کرد و اجازه داد بقیه انتخاب ها در مسیر اتفاق افتند و یک روز دوباره زندگی حق انتخاب های جدید به تو بدهد...گاهی با خودم فکر میکنم همین جایی که هستی بایست، تمام تلاشت را بکن و اجازه بده در ادامه هرچه باید اتفاق افتد.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 08 April 18 ، 21:52
notenevis ...

یادمان نرود اگر روزی، یک جایی از زندگی آدمی رفتیم و قصد بازگشت نداشتیم تمام پل های پشت سرمان را جوری خراب کنیم که راه برگشتی نماند ...یادمان باشد اگر روزی رفتیم هرگز عزم برگشت از خرابه ها را نکنیم. آدم ها به نبودن هم عادت میکنند و بازگشت به همدیگر تنها عذابشان رو چندبرابر میکند..یادمان باشد هیچ کس با رفتنش و دوباره بازگشتش جایگاه قبلیش را نتوانسته دیگر پس بگیرد...یادمان باشد آب در هاون نکوبیم و بر سر مزاری که مرده درون آن نیست فاتحه نخوانیم...

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 07 April 18 ، 17:08
notenevis ...

آدمی به همه چیز عادت میکند بالاخره، به دوری ها، به نبودن ها، به هرچه که روزی داشت و دیگر ندارتش... یک روز، دو روز، چند روز، اصلا تو بگو چندسال، اما بالاخره یک روز کمرنگ میشود همه چیز به جز حس دلتنگیش که به آن نمیشود عادت کرد هربار یک جور غافلگیرت میکند. شاید هم که دلتنگی از آن دست احساساتی باشد که همیشه هیجانش یک جور عجیب و غریبی وابستگیت به بعضی آدم ها را یادآوری کند.


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ 07 April 18 ، 17:01
notenevis ...

یک تئوری هست که آدم به همه چیز عادت میکند، به هرچیزی، به هر آدم دیگری، هر شرایطی در زندگی، اما آن که به هرچیزی قانع بشود داستان را متفاوت میکند. کسی که به کم قانع بشود، تمام تلاشش میشود آن که دست از تلاش بکشد، و خودش را با شرایط وفق بدهد، نه سختی و نه نگرانی و نه ناراحتی... اما راستش آن که نتواند به کم قانع بشود، آن که برای رسیدن به تک تک رویاهایش حاضر بشود زمان صرف کند یعنی برگ برنده برای کشف آن چه که تا به حال خواسته اما نداشته دارد. به گمانم آدم ها دو نوعند، آن ها که شرایط را تغییر میدهند تا خودشان را بتوانند با آن وفق دهند و آدم هایی که خورد خورد قانع میشوند و خودشان را تغییر میدهند تا عادت کنند به شرایط و این خودش از بدترین خصلت های انسانی شاید باشد. جمله معروفی بود میگفت برای داشتن آن چه که تا به حال در زندگی نداشته ای کسی باش که تا به حال نبوده ای یا جمله دیگری که میگفت، برای کشف اقیانوسهای جدید، باید شهامت ترک ساحل آرام خود را داشته باشیم.... یادمان نرود گاهی رسیدن به رویایمان به این همه تلاشش می ارزد.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 07 April 18 ، 17:00
notenevis ...

میدانی؟ به گمانم آن که آدم با خودش احساس راحتی کند ، با خود واقعیش. با همانی که عاشق میشود، میخندد، ناراحت میشود، غمگین میشود، حسرت میخورد، دلگیر میشود، دلتنگ میشود  و تمام احساسات مثبت و منفی را تجربه میکند. میدانی مثل سالی می ماند احساسات آدمی که سردی دارد، گرمی دارد ، شکوفه و سرسبزی دارد و گاهی شاخه های خشک. آدمی باید توان آن را داشته باشد که از خودش بودن خجالت نکشد، که از افشای خود واقعیش مقابل آدم ها ابایی نداشته باشد، مهم نیست دیگرانش چطور تصور میکنند، که مهم آن است و با خودت، درون و بیرونت آنقدر راحت باشی که از فکر و اندیشه خودت خجالت نکشی و آنقدر شجاع باشی که دلت نخواهد برای کسی بابت خودت بودن توضیحی پس بدهی و البته که این مفهومش تحجر نیست که آدمی گاه در زندگیش جاهایی را اشتباهی میرود و لازم است گاه بپذیرد تغییر را ، نقد را و بداند که انعطاف لازمه ارتباط آدم هاست .اما برای پذیرفته شدن میان این آدم ها دست به اندیشه و اندازه و قدر خودت نیاز نیست بزنی، کافیست آدم های هم فرکانس خودت را پیدا کنی و با دیگران به رسم ادب معاشرت کنی تنها.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 07 April 18 ، 16:57
notenevis ...

شده آدمی را دوست داشته باشی، انقدر زیاد که آرامشش در کنار آرامش روز وشبانت مهم شود؟ شده است که آدمی را چنان بخواهی که حتی اگر تو احتمال او باشی، او فقط برایت بودنش بشود جبر؟ شده است راه را بر او گاهی سد کرده باشی در ذهنت ، قلبت اما در ظاهر چنان آزادش گذاشته باشی که انگار داری از او فرار میکنی؟ گاهی هم چنین است. آدمی را دوستش داری و چنان عاشق میشوی که انگار درونت عشق نوجوانیت شعله کشیده باشد. آن وقت چشم باز میکنی که هی در حال فراری، هرجا نامش هست دوری میکنی، هرجا خیالت پرمیکشد سعی در چیدن بالش میکنی، هروقت دلتنگ میشوی، با عقلت به جنگش میروی و هرگاه که حرفی برسرزبانت می آید چون خوراکی میخوری اش. دوستش داری، برایش بهترین ها را میخواهی، اصلا دیوانه اش هستی  و در کنار اعضای خانواده و رفیقانت در گوشه ای از قلبت جای گرفته است اما میدانی که تمام درونت را باید پنهان کنی تا از دست ندهی هر آن چه که نامش عشق است...انگار ترس از دست دادنت چنان لرزه براندامت انداخته باشد که لالت کند...آن وقت است که هرچه بیشتر زمان میگذرد لال تر میشود تا آن جا که تصمیم میگیری عشقت را فقط درون قلبت پنهان نگه داری و با خودت عهد ببندی تا زمانش نشده رازی از دل برون ندهی، حتی اگر زمانش بشود به وقت سربر آوردن مجددت از خواب بعد از مرگت....


پ.ن: عنوان از حافظ
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 07 April 18 ، 16:25
notenevis ...

قدر آدم هایی که در زندگیت از خودشان میگذرند و میگذارند تا تو آرام بگیری را باید دانست. آنقدری که گاه آدمی با خودش گمان میکند ارزش و معرفت و قدر هر آدمی به اندازه وقتیست که برایت صرف کرد، که انگار قسمتی از دلت را از آن خودش کرد، گوشه ای از قلبت را که به هیچکس تعلق خاطری نداشت ...گاه روحت چنان با بعضی آدم هایی که تنها از خودشان، وقتشان را صرف بودن کنارت کرده اند عجین می‌شود که فرق نمیکند مدت زمان شناختت از آن ها، انگار سال هاست با آن ها بوده ای و این خودش هدیه ای گرانبهاست از طرف کسانی که مهم نیست نامشان رفیق است، دوست است ، فامیل است  یا غریبه ای که نمیشناختیش و یکهو عزیز شده و در گوشه ای از قلبت جای گرفته...به گمانم با ارزش ترین آدم ها در زندگی آن هایی نیستند که به تو هدیه های گرانبهایی بدهند، آن هایی نیستند که تظاهر به بودن و نگرانی کنند برایت ، که آن هایی هستند که توجهشان، وقتشان، روح و روانشان با تو عجین میشود و تک تک رفتارهایشان از دلشان می آید و آنقدر صادقانه و بی ریا وقت برایت صرف میکنند که گاه تنها ساعتی کنارشان بودن به مانند سالیست کنار دیگران بودن. درونت جا میگذارند خودشان را بی آن که خودشان باخبر شوند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 06 April 18 ، 22:27
notenevis ...

از دانشتن واقعیت تا پذیرشش آنقدر گاه راه طولانیست که پایت نمی‌کشد. دست دلت را میگیری، عقلت را متمرکز میکنی تا به دلت بفهماند که بتواند هضم کند آن چه نامش واقعیت است. آدمی گاه چنان در خیالات خودش غرق می‌شود که با هرقدم انگار دورتر هم بشود از پذیرش...گاه باید برای آنقدر عمیق باشی تا بتوانی به خودت بقبولانی واقعیات زندگی را که اگر نباشی ، ای کاش یکی از بیرون باشد که مدام به تو تلقین کند تا بتوانی زودتر بپذیری و عبور کنی از همه آن چه که شاید باعث ناراحتی و نگرانیت شده گاهی.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 06 April 18 ، 22:21
notenevis ...

اگر آدمی در زندگیت هست که احساس صمیمیتی با تو ندارد و اما تو اما عجیب احساس صمیمیت میکنی با او، حتما یک جای کار ایراد دارد. ماهی را دیده ای؟ اگر از تنگش بیرونش بیاوری، بخواهی به زور با او بازی کنی، مدام از دستت لیز میخورد و به تنگ خودش باز میگردد اما اگر به زور اورا نگاه داری، انقدر به چشمانت نگاه میکند تا جان بدهد ...اگر کسی با تو احساس صمیمیت نمیکند، رهایش کن، بگذاردستانت برگلویش چون دستی برگلوی ماهی خارج از آب نباشد که به زور بخواهی با تو ارتباط داشته باشد...آدم باید بگردد، آدم های هم فرکانس خودش را پیدا کند ، کسی که با صمیمیت تو احساس راحتی دارد، کسی که ساعتی که با تو سپری میکند جزو خاطرات خوبش باشد، نه یک خاطره که در آن فقط احساس معذب بودن است و ناراحتی و دلگیری...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 05 April 18 ، 20:18
notenevis ...

وقتی از آدم ها توقع نداشته باشی، همیشه و همه حال انتظاری نداشته باشه، هرکار کوچکشان برایت شگفت زده ات میکند. اینطور زندگی شاید چیزی فراتر از حدانتظار بشود، لذت بخش تر بشود. فرقی نمیکند آن آدم چه کسی باشد. حتی گاه عزیزترین تو نیز مشمول همین قانون میشود. تمرین بی توقعی کنیم. آنقدری که اگر یک روز، یک جایی یک نفر در مقابل محبتمان حتی بی محبتی کرد و یا خنثی ماند آنقدر خیالمان آسوده باشد و دلمان دریا که به لبخند رضایتی بگذاریم و بگذریم و بد به دلمان راه ندهیم. زندگی پیچیده تر از آن است که بخواهیم با پیچیده تر فکر کردنمان برای خودمان سخت ترش هم بکنیم. 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ 05 April 18 ، 17:37
notenevis ...